3
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
491
Okunma
Tekini kaybedince insan o pabucun,
Ötekinin kıymeti kalmıyordu dünyada!
Ağzını açıp yumunca gözünü,
sükûta hasret kalıyordu insan!
Maharet olanın sevilmek olmadığı aşikârdı,
sevmekti mühim olan dünyada!
Kaşına gözüne yandıkların vardı bir,
Birde edasına işvesine ömür verdiklerin!
Güzellik gelip geçiyordu erince yaş kemale,
Edası işvesi baki kalıyordu insanın!
Bundan böyle,
Balçığına bataklık olmayı seçiyorum,
Sazlığına sinek olmayı,
Kaktüsüne çiçek olmayı…
Varsa müsaden,
Seni yüzündeki çiller kadar eşsiz,
Saçında ki aklar kadar güzel bulmayı!
Talân Ayşe Kanca
26/07/2023
5.0
100% (8)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
