Gecenin ışıklarına gömülü
Bir büyük bahçe
Uzun uzun ağaçlar
Gölgelerini bırakmış geniş caddelere
Koca koskoca binaların siyah izleri
Kendinden kurtulup kaçışı mıdır
Biz uykudayken sessiz gecelere

Parklar, salıncaklar
Annesiz çocuklar gibi
Yok tutanı ellerinden
Korkmasınlar diye mi
Başında bırakılmışlar bembeyaz ışıklarla
Boş kalabildikleri tek zaman diliminde
Şimdi sormalı parklara bahçelere
Ne dersiniz çocuklarla coştuğunuz gündüzlere?

Yaşadığım yerde yol çıkar denizlere
Her caddenin sonu, her pencere
Her bulvarın yüzü bakar denizlere
Ve dar eski sokaklar gecede
Ses verir korkuyu çağıran dehlizlere

Mavi, soğuk, uzun günlerden
Bakar bakar dururum Kielde özlemle
Aklımda babam ve yüreğimde sevdiklerime
hasretim hasretim çok
Turuncusu denizde sönen Istanbul günlerine

Bu şiir özlemdir babama ve sevdiklerime
Goody ablam başta, defterdeki herkese slm.