Trafik, insan ve pazarlama
Kaosun ortasına doğdum
Suç kenti, garibanı ezer İstanbul
Bizler kasaba hayatı yaşarız çünkü paraya mahkumuz
Öderiz kira, fatura, tanımayız metropolün burjuvasını, susmuşuz
Dün gece sokağa kusmuşuz
Sıkıştır astarına, yol al, görmesin memur
Yan evde üç kurşunla komşun vurulmuş
Tozla dumanla yükselip kovayla bayılanların yurdu
Kim diyor büyük şehir? Sabıkalı semtin yarıdan çoğu
Hapse düşmüş amcanın oğlu
Tehlikeli genetik taşı yüreğinde, on ikinde bırak korkuyu
Eve ekmek götürmekten daha büyük sorunun
O da dahil çürütür vücudunu
Bükük belin ve sırtın hafif kambur
Kaşın çatık, gözlerin yorgun
Yoksulluğun rehaveti yıllarına mal olmuş
İzbeye
gömülüp, hislerine ket vurdun
Dostlarının kumpası cabası olur
Kurbanı olursun kanunun
Parçalanmış ceset dörde bölünmüş bulundu
Yetmiş sekiz yaşında ki orospu çocuğu
Siyahlar poşetler Marmara sularında kaybolur
Karanlık sonları görmeden aydınlık yolu bulup geçeceksin kuşkuyu
Yanlışı öğrenip, seçeceksin doğruyu
Bir anda nükseder yılların sorgusu
Terasta deniz manzarası, içinde yoksunluk
Tüm ıstırabı içine gömüp, uyuştun
Kalkıp yürüyorum, yeterince aldım uykuyu
Dört bardak, size kalsın delikli kapak, gezdim karanlık kuytuyu
Gömdüm kuşkuyu, çabalayacağım, göreceğim utkuyu