Olmazlarda yeşeren, umuda bak,
Zamanın içinde, değişmez ne var?
Haydi gel dönmeyen gemiler yak,
Kanamayacak insanlar, toprak kadar...

Insanda istekler, yüce bir dağsa,
Son nefese sığan, sevdalar adar.
Hasret bulutları, üstüne yağsa,
Kanamayacak insanlar, toprak kadar...

Varmak istemiyor? Ömür toprağa?
İnsanı insan eden, sinede ar.
Ecel tek gerçek! Giriyor her bağa,
Kanamayacak insanlar, toprak kadar...

Keşke hayat! İman ile durulsa,
Her anı yıkayan, rahmetler akar.
Susuz kalsa, çatlak çatlak kurusa,
Kanamayacak insanlar, toprak kadar...

Nankörlük tescilli, en gaddar zalim?
İmanda fakir, kardeşlik’te sakar.
İyi kötü dengede! Zordur halim,
Kanmayacak insanlar, toprak kadar...

Bahanesi renk renk! Tatlıdır günah,
Şeytanla oturur, dömbelek çalar.
Ayar hesap günü, eyvah ki eyvah,
Kanmayacak insanlar, toprak kadar...

Toprak insana? O’ hataya doymaz,
Sözün özü mizan! Hayıra bakar.
Derler akacak kan, damarda durmaz,
Kanmayacak insanlar, toprak kadar...
Haziran 2023/Ormanpark