Hayat oyununu, oynadı hemen
Fırsat vermedi ki, dileyim "aman"
Geçti üzerinden bir hayli zaman
Yıktı hayelimi bir efkar sardı
Benimde umudum düşlerim vardı...

Bir mucize olsun bekledim durdum
Gönül dünyasına girmekti derdim
Sığındım Rabb’ime hayıra yordum
Başlanılan işi bırakmak ar’dı
Benim de umudum, düşlerim vardı...

Geciktim diyerek, kırdım umudu
Kalmadı hevesim bozuldu tadı
Nasip değilmiş ah! Dünya muradı
Yüreğin sesini, O’da duyardı
Benim de umudum, düşlerim vardı...

Çocukluk dönemi, uzun sürmedi
Ne çabuk büyüdüm aklım ermedi
Ben ne istiyorum kimse sormadı
Bana tek eğlence, dost kitaplardı
Benim de umudum, düşlerim vardı...

Kalemi kağıdı, elden aldılar
Akıllara zarar, şüphe saldılar
Ne halden anlayıp, derdim bildiler
Cahille tartışmak zinhar zarardı
Benim de umudum, düşlerim vardı...

Necla Polat Hasbutcu