Güfte : İsmet Bozkurt
Beste : Mustafa Akbulut

Zannetme geçilmez dünya tadından
Umarsız bu zevkten geçersin gönül
Her yudumda biraz aşk şarabından
Zehirler katarak içersin gönül.

Ağlatma dostunu sevdiyse seni
Karanlık hücrende duyduysa seni
Gönlüne yâr diye koyduysa seni
Kilitli kapıyı açarsın gönül.

Gün gelir bir yıldız doğar bahtına
Oturur kurduğun gönül tahtına
Yeminler etse de kanma aht’ına
Yalancı hayale uçarsın gönül.

Onda bulduğunu İnkâr eyleme
Yad eli kendine hünkar eyleme
Halis duyguları şikâr eyleme
Neden bu murad’dan naçarsın gönül.

Yalnızlık vakitsiz kaderin olur
Ettiğin bu zulüm seni de bulur
Yüzün gülse bile için kavrulur
Sessiz çığlık atar kaçarsın gönül.

Dileğin vermekse ömrünü yâr’a
Düşersin onulmaz bir kızgın nar’a
Yaşarken öldürür açılan yara
Elinle kefenin biçersin gönül.

Bir umut içine düştüğü zaman
Sanma ki vefayı bulurum hemen
Yok eder ömrünü riyakâr güman
Dünyadan ahir’e göçersin gönül.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)