bir zaman tut omurgandan eğil
gözlerimi ellerinle kapat
manzaram sensin deniz degil
biraz cila ve kadife ile parlat
kandan daha kırmızı ağaçtan daha yeşil




gözlerimi ellerinle kapat
güneş bob ross’un beşinci katında
hayri’nin karpuzları kabak
- ozon tabakasındaki deliği kulağına söyleyeceğim -
dağların ardındaki müstakil ev
bahçesinin kapısına sarılmış leylak
kızımız olmuş okyanus adında
masanın üstünde üçüncü tabak
hadi yemek duası edelim
Allah hepimizi cezalandıracak




susayıp duruyor içimdeki fil
afrika simsiyah prostat
seni öldürüyorum herkesi öldürüyorum
kendimi dahil
gözlerimi ellerinle kapat
tuzlanmış anılarla dolu sahil
dinazorlarıda hatırlıyorum çat pat



bedeni xlarge giydi israil
gözlerimi ellerinle kapat
hızla yaklaşıyor ateşlenmiş fitil
patladı patlayacak mühimmat
ragıp vardı zeliha vardı ve cemil
bir kaç gün eksik şubat



ben insanım diğer insanlar gibi fakat
adımı sen ’kayıtlı’ bil
gözlerimi ellerinle kapat
üşüdüm İnsansız Çernobil
duvara asılmış her saat




bir şeker almaz mısın ağzımız tatlansın hayat
anlayamaz sevmeyen aşk yabancı dil
abi derim kendimden büyüğüme
ve elini öperim kalbim
başım üstüne koyarım
tamamdır senin sözün geçer
bütün bu acılara kahırlara inat




sana iyi şeyler söylemek isterim
ya kolu kırılır
ya da dizi parçalanır
aklıma düşenlerin
- sofra bezi ser yere dökülmesinler -




alarmla uyanır hep uykularım
günlerden ne pazar ne de resmi tatil
beş dakika daha uyusam yorgunum hayat
bir yastık kuş tüyü yumuşacık rahat
gözlerimi ellerinle kapat





gökhan oskay (kayıtlı)