An gelir için dışın yanar kavrulur.
Yeniden yüreğin aşka bulanır.
Sonra türkülere alıştırırsın gözlerindeki feri
En saf ve en temiz duyguları içine akıtarak
Limanı çok özel gizemli bir deniz oluverirsin.
Dahi sahici fikirlerin toplumda değer bulur.
Oya gibi işlenir gönlündeki bahar gelincikleri
Gam keder nefret söylemi yanaşmaz hanene.

Anlaşılır konuşulur iyi bir insan olmuşken sesin
Nimetin gücünü boylu boyunca hissedersin.
Aydınlıklar her canlıyı beyazlıklarla sarıyorken
Şaşmadan usulca avuçlarındaki o sıcak teri
Kelam etmeden küllerin tozuyla sil etrafından.

Karanlıklar kaplıyordu gülümsemeli geceleri.
Oysa yapacak çok şey vardı azimli gecelerden.
Kıymadın ne bir anıya ne de bir saat dilimine.
Ulaşılamayan her şeye sahip olmuş
Lüzumsuz her şeyden kendini uzak tutmuş
Uçtan uca set örmüştün kalleş hain pusulara.

Korkmadan kök söktürmüştün olumsuzluklara.
Alaca karanlık vaktinde buz tutmuşken yerler
Dirayetinle her zorluğa göğüs germiş
Istırap kelimelerine uzunca perdeler çekmiş
Nakış nakış işlemiştin hayatın güzelliklerini.

Mehmet Öksüz