Kapıları karşılıklı aralanan
ve ağzımızı yoklar gibi kıpırdayan
sessiz bir göğün altında,
insaf sahibi ima ortadan kalkar
ve herşey mümkün cümlesinin müminleri
sahnesi açılmamış oyunda
konuşmaya başlar.

Henüz, hadım oğlanlarıyla ama,
vaha dolu organlarıyla belki, ve şüphe
ve şüphenin gayrimeşru çocukları
ve çoğunluğun temel kavramları
bir başlangıç noktası seçmiş değildir,
oyuna girmek için.

Bu halde anlatı kişisi, ve ağrılı kişiliği
topluca sahneye fırlar, ve ilk sözün
makyajlı suratında spotlar patlar
:
herşey mümkünse eğer, herşeyden önce,
birbirine karışmış çatırdayan kökler kesilir
ve o münbit toprağın gümrükleri temizlenip
yüzüne ilk çığlık serpilir, ve bir şeye doğru koşan,
koşarkanat bir şey olunurmuş.

Oysa herşeyden önce, öncelikle
heryerden görülen bir kabus sahnesidir.

Fakat sonunda sona erer. Ve bir süreliğine
benliğin ve bedenin yeniden imal edildiği,
ihmal edilmiş dilin incelikle inşa edildiği
ve kehanet gerçekleştikçe,
kalçası kızaran çanların çıkageldiği
günler başlar, günlerce.

2112bin23İst.