Mavinin en hası gözünde parlar,
Görenler gökyüzü yere inmiş der.
Gün ışığı saçı,fecirde yanar,
Bir bahar bahçesi sunar gönlüme.


Şarkılar dinlerken başı göğsümde,
Sımsıcak nefesi mutlu yüzümde,
Işıltılar saçan gözü gözümde,
Sanki Samanyolu iner gönlüme.


Saçının kokusu nefesim olur,
Itırlı kokuyu nefesim solur,
Zevkin kucağında,gönlüm mest olur,
Misk-i amber gibi,siner gönlüme.


Zemheriye döner,gecem görmesem,
Gönlünde yerim var,onu bilmesem,
Zihnimden firâkı atıp silmesem,
Bir figân’da bülbül,tüner gönlüme.


Şebnemler pırıldar mahsun gözünde,
Mutluluk tınısı,dilde sözünde,
Doyumsuz baharlar ışır yüzünde,
Cemre’ler peş peşe düşer gönlüme.


Yârin içli sesi,ruha haz verir,
Onunla zamanlar,cana can verir,
Gül-zar’da güllerim goncalar verir,
Vuslatın coşkusu dolar gönlüme.


Tuğal KÖSEMEN
09.Ocak.2023

Gönül dostu katkıları ; Teşekkürlerimle.

Gözünün gölgesi,düşer gönüle,
Mest ola o bülbül,sarı bir güle,
Sevgi,muhabbetle,çekilmiş çile,
Maşukumun aşkı akar gönlüme.
. . . .Nurettin GÜLBEY

Mah yüzüne düşmüş sabah güneşi,
Aradım dünyada yok daha eşi,
Kaderimin hüznü,gönlüm ateşi,
Vuslatın coşkusu,coşar gönlümde.
. . . .Kul Seyyah