KAYBETMENİN ACISI

Ölüm çok genç mi erken mi yakaladı sizi
Soruyorum kayboluyorum
Sonra beynimin en ücra uç köşesinde buluyorum kendimi
Yoksa derin bir uykunun paylaştığı düşmüydünüz
Her şey nehirler gibi akıp gidiyor hayattan
Hani sevinçlerimiz hani düşlerimiz vardı yarına dair
Resimlerde kaldı gülüşlerimiz sevinçlerimiz
Sizi kaybetmenin acısı ile büyüyorum ben
Acıyı bilirim
Kaybettiklerimin gidişinde çıka geldi acıların koyusu
Ama yarası varmış birde kapanmazmış bir kere açıldığında
Merhemi dermanı yokmuş bu kapanmaz acı gidişlerin
Sizin sevinçlerinizde büyüyorum ben
Sevinci bilirim
Çocukluğumda komşunun elmalarını çalarken ki sevinçlerim
Ama gidişinizdeki üzüntüde yanmakta varmış
Bir kere yandın mı kurtulamazsın
Bedenim yansa da hep kalbimde büyüyecek sevinçleriniz
Size akıttığım gözyaşlarım da büyüyorum ben
Islak gözyaşlarını çocukluğumdan bilirim
Her seslenişte sığınırdım gözyaşlarıma
Ama gözyaşları kurumuyormuş meğer
Bedenim solmaya yakın renkte de olsa
Ben sizin terk edişlerinizdeki gözyaşlarımda büyüyorum


SERKAN YETGİN