Deliriyorum galiba!
Kabına sığmaz bir haldeyim,
Adımlarım bile şaşkın,
yarın yeni bir ayakkabıya ihtiyacım olacak sanırım!
Tadı yok hiç bir şeyin,
su su değil, ekmek ekmek.
Firarda aklım,
ellerim saklanacak yer arıyor.
Kâh resimlere bakıyorum, kâh gazetelere.
Bir tarafım kalk işini yap diyor,
bir yanım vur kıçına rahvan gitsin işin.
Şükür tavla oynamamı seven bir kaç kişi var,
yoksa selamı sabahı da kestim eş dostla.
Alıp başımı gideyim diyorum
kıyamıyorum çocuklarıma.
Tayinim var seneye derken
bazıları başlıyor ağlamaya,
’’bizi de mezun etseniz’’ diyor umutsuzca.

Deliriyorum galiba!
Ben mi,
benden içeridekiler mi?
sevdamı,
aşk mı
ya da kötülükleri bile masum yavrular mı?
Sövmeyeceğim diyorum bin defa
şu ülkeyi berbat yönetenlere,
duramıyorum bozuyorum tövbemi bin birinci kere.

Deliriyorum galiba
ve haklıyım
bütün acılarımı bir başıma gurbet köşelerinde yaşarken
akılın başta işi ne?
Kırılırken bin bilmem kaçıncı kere
ben de olsam dönmem bu serseri başa.