UYKUSUZ GECELERİN DÜŞLERİ

“ Dokunmayın gözlerime
Yıllanmış hatıralar uyur
Hayata açılan pencere
Bir gün ölümle son bulur. “

Diye düşünürdü de hep
Anlatamazdı içinde yaşadığı fırtınaları
Oysa bir zamanlar
Herkes gibi onunda düşlediği hayalleri vardı
O da sevip sevilmişti kendi gönlünce
Sevmişti amma ,sevilmiş miydi bilmiyordu zavallı

Zira O nun zamanında sevgi ve sevmek günah.
Sevişmekse külliyen yasaktı.
Ve hatta suç gibi bir şeydi sanki

Hasret ..acı.. ayrılık elbette o zaman da vardı
Görünce onunda kalbi pır pır eder yüreği çarpardı

Kendi sevgisini anlatamazdı belki amma
Başkalarının sevdasını okur dinler
Dinledikçe de imrenir içi gider inlerdi..
Yada öyle düşünür öyle teselli bulurdu

Yıllar sonra aramış bulmuşken gönlünün güzelini
Açılamamış söyleyememişti sevgisini bir türlü

En iyisi onu uzaktan sevmek belki diyerek
Teselli verirdi yüreğine biraz da gönlünü serinleterek

Oysa ne kadar isterdi aşık olduğu sevgiliyi
Yada aşk denen o kutsal hikayesini anlatmayı
İsterdi ama sanki duygu ve düşünceleri ipotekli
Eli kolu kelepçeli dili bağlıydı

O böylesine çıkarsız severken deli gönlünce
Sevdiklerince sevilmiş miydi
Bilmiyordu ne kadar dı ..yada nice

Ne kadar isterdi
Çıkarsız bir sevda beklentisinde
Çocukluk ve gençlik hayallerinin gerçekleşmesini
Beklenmeyen bir anda uğrarken hayali sükute
Oysa ne düşler kurmuştu sevgiliye sevgiden öte

Yani demem o ki güzelim ;
Uykusuz gecelerin düşleri
Yaşanmamış çocukluğun gençliği
Sevilmemiş yüreğin hayali de olmazmış deme ki

Sözün özü senin anlayacağın göçmen kızı
Hep iki parça dediği o yürekte
Bir kez daha anladı ki
Sevginin ölü doğduğu gönlünde
Hasret yürek yarası özlem dinmeyen bir sızı

Kaşif Kani ERTÜRK eğitimci şair yazar
Sarıkaya şair ve yazarlar derneği başkan yardımcısı

NOT : Mazinin dehlizlerinde unutulmuş ,yıllar öncesine ait siyah beyaz bir resmin düşündürdükleri..