Ne yol yitirmişim ne kaybolmuşum
Görüne görüne ben geldim işte
Yıllar yılı bitmese de yokuşum
Sürüne sürüne ben geldim işte

Kul aramalı kendi kısmetini
Gün gün bitirdim ömür servetini
Beklemem bilmesinler kıymetini
Öğrene öğrene ben geldim işte

Köprünün altından akan suları
Bir aşağı akıtır bir yukarı
Ne Ali’yi tanır ne Zülfikar’ı
İğrene iğrene ben geldim işte

Keserleri körelmiyor yontmaktan
Ne kıvılcım çıkar eski çakmaktan
Bal yalarlar sırtındaki çomaktan
Berine berine ben geldim işte

Şükredenler bekliyorsa mahşeri,
Şükretmeyi bırakıp şöyle geri
Kendinde aramalı bunca şerri
Yerine yerine ben geldim işte

Komşum dardaysa bilin ki dardayım
Dört yan alev almış bende hardayım
Bedenimle ve ruhumla burdayım
Gerine gerine ben geldim işte
U.Ü.

Yerinmek: Üzülmek, yakınmak, pişman olmak, gücenmek.
Har: Yakıcı, sıcak, kızgın.