Uyan artık uyan şu kabustan dünya  sessiz
Bak yetimler sürgün de Müslümanlar çaresiz

Ne destanlar yazdık biz kulakların mı sağır
Bu dava Hakk davası bu dava omza ağır

Kemikten kale yaptık kelleden gövdeden  sur
Korkarsan bu davadan sen bir adım geri  dur

Kaldır başını dimdik gittiğin yöne  doğru
"Ben varım" diyen çıksın bir adım öne doğru

Sana diyorum sana omuzları düşmüş kul!
Ağırsa bu yük sana kendine bir vatan bul!

Karanlıkda değilsin zincire vurulmadın
Bunca yıl uykudasın yattın da yorulmadın

Seksen yıl uyumasak yumağı sarmıştık biz
Günde bir adım atsak menzile varmıştık biz

Ölümsüz şehitleri gönüllere gömerler
Sıra sıra dizili  isim yazan mermerler

Anadolu’da destan, yazıldı  dağda taşta
Uyan uyan diyerek yazdım oku en başta

Bak Ali, Hamza, Eren, Ömerler dolu mahşer
Hepsi,de ardın sıra gidiyor üçer beşer

Aç  gözünü menzile silkelen şöyle birden
Kaldır artık şu devri kaldır düştüğü yerden

Güneş yarası değil kurşun yanığı bunlar
 Ezan ve kur’an türkün şehit  tanığı bunlar

Uzat namluya ısıt  buz tutan ellerini
Dindir şu mazlumların gözyaşı sellerini

Duyduğun vaveylalar yarınların sızısı
Yazdığım bu beyitler  bir tarihin yazısı

Dua etsin yol açsın  çift kanatlı melekler
Sen beklenensin haydi üç kıta  seni bekler


Bilesin sen öldün mü hayaller düşler ölür
Tüm  kargalar çöplükde yatakta keş’ler ölür

Kalk bir destan daha yaz tam altı  asır sürsün
Al bayrağı eline dünya bir bayrak görsün

Harun YILDIRIM