Boyun eğer alemler Hünkarın fermanına;
Çileler nuş edilir derdinin dermanına;
İmtihandan geçerek Allah’ın divanına;
İsmail’le hal olup, kurbanlığa gideriz.

İsterse abad eder yıkılmış viraneyi;
Derdi veren elbet de gözetir biçareyi;
Yaratana edilip, kurban ciğer pareyi;
İbrahim’le beraber emre boyun eğeriz.

Tarif edilemez ki İbrahim’in o hali;
Lakin ulu Yaratan istemezse zevali;
En keskin bıçak bile kesemez İsmail’i;
Habil’den gelen koçu O’na kurban ederiz.

Vasıtadır bizlere Sır’at’tan geçer iken;
Aşıklara arkadaş Kevser’den içer iken;
Hak için ekileni cennette biçer iken;
Kurbanın ahkamını şükür ile seçeriz.

Bugün ne mübarek ki; kurban mü’min yan yana;
Zikir terennüm eder Allah için can cana;
Kurbanı arz ederek Hünkarın divanına;
Teslimiyyet içinde huşu ile geçeriz.

Osman Bölükbaşı Dara