NE GÜNLERDİ

Geri gelmeyecek,
Ne güzel günlerdi.
Önlüğümüz kara,
Yüreğimiz apaktı inadına,
Kitaplar da kaplı,
Şehirden gelme,
Gazete değil, çimento kağıdı ile,
Okul paydosu beklenir dört gözle,
Sek sek eve gidilecek,

Yolda takım kurulacak,
Geç kalan seyirci olacak,
Baba anne, görecek,
Yürüyüşümüze bakacak gülecek.
Arkadan seslenecek,
Yavaş yavaş hınzır diyecek,
Çanta, lokum kasa tokuşturulacak.
Çanta parçalanacak, parçalanacak,
Evde, süpürge ile de okşanacak.
Varsın olsun,
Yeter ki, şampiyon çanta seçilsin,
İlla ki, şampiyon çanta seçilecek.
Baba bir daha yapacak,
Fakat fağlamca olacak,
Meydan okuyacak,

Ne güzeldi o günler,
Yedi kiremit taşları,
Ya cepte, ya da çantada saklanacak,
Bahçeye zula edilecek,
Kalır ise dışarda, başkası kapacak,
Hiç yoktan hır çıkacak, hır,
Af yok öğretmen kulak çekecek.
Tek ayak ceza yenecek,
Bazıları çaktırmadan gülecek,
Dışarı çıkınca hesap sorulacak,
O ben gülmedim diyecek,
Sıkıyorsa şikayet edilecek.
Bir kötekte,
Anne, babadan yenilecek,
Ne güzeldi o günler, ne güzel,

Hacı kadir ezan okuyacak,
Ama bitmedi ki, daha,
Bir de karanlıkta,
Saklambaç, kör ebe de oynanacak, oynanacak,
Ana, babaya şikayet edecek,
Baba, bir daha yapmaz,
Sivri oğlum diyecek,
Çaktırmadan bıyık altından gülecek,
Ne güzeldi, o günler,
Ne güzel…
Dersi anne baba değil,
Güzelce gaz lamasında,
İs kokusunda yapılacak, çalışılacak,
Ne güzeldi o günler.
Ne güzel... ne güzel,