Dün huzur evinde bir kadın öldü,
Soy ismi insandı, adı da kadın.
Ekmeği erkekle, ikiye böldü,
Soy ismi insandı, adı da kadın.

Sessiz sedasızca susarak gitti,
Acıyı içine kusarak gitti,
Makuz talihine küserek gitti.
Soy ismi insandı, adı da kadın.

Doğum sancısında zevkle ıkındı,
Candan can inerken ölüm yakındı,
Evladı gözünden bile sakındı,
Soy ismi insandı, adı da kadın.

Beşikten mezara çekti de çile,
Sakladı sancıyı, dökmedi dile,
Ladese kanardı, hep bile bile,
Soy ismi insandı, adı da kadın.

Adı anneydi ya, cefası çoktu,
Evladı emmezse, sefası yoktu,
Dokuz ay karnında, kundağa soktu,
Soy ismi insandı, adı da kadın.

Ana doğururken, yüce devleri,
Yakışmaz anaya, huzur evleri,
Boşa imiş boşa, onca sevleri,
Soy ismi insandı, adı da kadın.

Kim demiş erkeğin, kaburga yanı,
Kadından erkeğin, damarda kanı,
Kadın deyip geçme, atanı tanı,
Soy ismi insandı, adı da kadın.

Kimine eş oldu, kimine ana,
Niye egemenlik erkekten yana?
Saçı da aklı da, uzundur bana;
Soy ismi insandı, adı da kadın.

Toprağın bol olsun diyor Figani,
Işıklarda uyu, sen gani gani,
Son nefeste demiş, bu dünya fani,
Soy ismi insandı, adı da kadın.

Ozan Figani (Erdem Gümüş)
13.02.2022
İzmir