Cennette kara çalmış başka adı yok bunun!
Her zerren yaratılmış sanki nurdan kara kız.
Lafına kanmayasın aman ha onun bunun:
Sakın ihmal etme geç, hergün burdan kara kız.

Gönlüme nakış nakış aşk ipliği düzeli,
Kaç şiire can verdim, öldürdüm kaç gazeli?
Gelmiş geçmiş esmerin sen misin en güzeli?
Nasıl taviz vermezsin bu onurdan kara kız?

Gözündeki efsundan ne var biraz bahşetsen?
Birleşse ellerimiz yalnız aşktan bahsetsen.
Ayrılsa dudakların tüm sırrını faş etsen;
Kurtulsan susmak adlı meşum urdan kara kız!

Kayıp olurken deniz gözlerinin içinde,
Vebalini sırtlarım günahın da suçun da!
Nefesim nefesinde, ellerim avucunda;
Martıları yemlesek bir vapurdan kara kız.

Bilesin ki saf sevgim ne öykü ne masaldır!
Tut ki deniz gözünde ahir ömrüm bir saldır.
Mevzu-bahis aşk ise her eziyet kutsaldır,
Daha yeğ değil midir aşk, gururdan kara kız?

Çıkıp gelsen seninle bahar gelir, kış ölür!
Kurur bütün denizler gözlerimde yaş ölür!
Kararır yerin yüzü, bağrımda ataş ölür!
Buyur kalbim senindir tez çal surdan kara kız!

Kalbimin aynasına yansıyalı gülüşün:
Kaç şiir peyda oldu hayaliyle bir düşün!
Bir insanı kaç kere öldürürsün bir düşün?
Vurdukça canlanırım aha şurdan kara kız!

Bilge Tudun