Kalbimin sana tutkun nidalarından
Aşkın sesleri çalınır içimin kemansı telinde.
Ruhum bir eski çağ serenomisi gibi
Hücrene uzanamayan ayaklarım
Dikenlerde... sana gelmeye tutuklu.
Firakının ateşleri kavurur çöller gibi
Tüm bedenim bu yangınlarda yanarken.
Unutamam, o akşam şaşkın ve şok !
Gidişinin kaçıncı cehennemindeyim ki
Aklım karıştı, dudaklarım dualarla tutuştu.
Firak beni yedi kat dibine atıyorken
Sensizlik cehenneminin...

Sanıyormusunuz ki yaşamaktayım
Ruhum bir sorgu ikliminde
Bedenim hangi karanlık kuyuda tutuklu.
Yine arsız yüzlerin utanmazlıkları
Ateşten sözleri çarparken suratıma
Nasıl dayandığıma şaşarım...
İşkence akşamlarına.
Ben de ruhumu Yaratan’ın
Yüce erişilmezliklerinden aldım.
Çok hassas kırılganım, kırgınım
Ama nedense en çok da benim dalımı kırdılar
Kalbimi kırdılar...

Önce Rab’bime, bir de sığındım
Kendi kanatlarımın altına.
Masal dolu düşlere verdim düşüncelerimi
O ılık akşamlarda ; sıcak kollarıydı
Beni saran sarmalayan atalarımın.
İşte beni tutan ayakta bu güçleriydi.

Seni beklemek
Ve umutla ve inançla beklemek
Tek tuttuğum kırmadan
Direnmeye çalıştığım yolum.
Bir deniz ki çağlayan gözlerimde
Yüreğimde, içimde çağlayan
Dalgalara da direndiğim
Ellerimden kaymamasıydı
Duamın verdiği güç ve inançla.

Sen yoktun oysa
Ama ben seninle nefesinle
Hayalinle ve resminle yaşıyor ve avunuyorum.
Atıldığım bu zındanlarda
Tek dayandığım ; seninle sensiz ve ellerinden tutmuş gibi koşuyorum.
Ayrılıkları anlatıyorum
Kimse bilmiyor içimdeki
Ayrılığın yakan ateşini.

Kayboldum gecelerde , gecem ve gündüzüm
Karışıp gitti ayıramadığım zamana.
Senin yokluğun, artık tahammülsüz yaşamaktı
Yaşamanın bilemezsin zorluğunu.

Seni beklemek ; beklerken anlayamamak
Zamanı,mekanı,geceyi,gündüzü
Mevsimler içinde kaybolmak
Ne yaşadığını anlamak, ne de yaşamayı ...
Sensizliğinde kaybolduğum
Dost sandığımız, o dost yüzlü
Cehennem zebanisi
Mahşeri yazdı bize ...
*

Aygün Deniz 9.12.2021