Perdeyi aralayan rüzgar…. Usul usul sokulurken yanıma, yavaşça okşadı yanağımı. Sere serpe uzandım yatağıma. Uyku, uykusuzluğun pençesinde uyuklarken; düşündüm, gördüğüm düşteki düş kırıklıklarımı. Esip gürleyen gökgürültüsü…. İçimdeki sessizliğin dışavurumu sanki. Duvardaki tablo, ruhumdan dökülen boyalarla resmedildi. Koyu renklerin cümbüşüydü kendisi. Geçmişten gelen anılar geçtiler zihnimin dar geçitlerinden. Gördüler ahvalimi en sefil haliyle. Ve gittiler geldikleri gibi. Kaldım yine ben kendi kendime.