Tanrı emri diyerek
Girip zihinlere korkuttular her düşü
Güle ağlaya bağıra çağıra
Her devrin çokbilmişleriydiler
Taştan bir kalp gibi diktiler tapınakları
Düşman belleyip kendinden olmayanları
Kılıcı bileylettiler halklarına çocuklarına
Tanrı adına yaptılar zulümlerini
Sonra top tüfek uçakla eylediler seyrü sefer
Güç Tanrının olsundu zaten onlar da neydi kimdi
Kadından doğana Tanrı oğlu dediler
Bilinmeyene uçurdular niceleri
Geri getirdiler sözleriyle
Acizlik maskesi takıverdiler hemen de
Aracı haberci uyarıcı korkutucu öğütçüydüler
Dünyayı öğüttüler kitaplarla kitabelerle
Dörtten az kadın istemediler
Cennet deyip verdiler müjdeyi
Cehennemi indirdiler dünyaya
Binler yüzbinler cana kıydılar
Kan içerek devşirdiler ırmakları deryaları
Kendilerini akladılar tövbeyle
Hiç durmadan girdiler aile bireyleri arasına
Din tohumcusuydu onlar
Aforoz ilan ettiler düşkün ilan ettiler kafir ilan ettiler insanları
Kahi yaktılar kahi kestiler acımadan Tanrı adıyla
İnsan onlar için kimi hayvandı kimi bitki
Pıtrak pıtrak yapıştılar
Reçbere askere şaire yazara
Yapay zekaya çullandılar en sonunda
Makinelerde gress yağı gibiydiler
Gasp etmeye başladılar teknolojiyi de yavaş yavaş
Tekno dindar icat ettiler son çağlarda
Lakin çağ kabul etmedi onları ne yapsalar da
Bir bir çıkardı yalanlarını arkeologlar dürüst tarihçiler aydınlar
Son devirleri de böyle geçiyor dedi erenler
Yaşanıyor… Ve bitiyor.