Kırılınca büyümez, solar gider ya dallar.
Dökülür gazel olur tazeyken yapraklar.
Çatlar susuz kalınca, acır ya topraklar.
Kırıldım tazeyken, büyümedim hiç.

Bir balta vuruldu dalıma yaralandı yüreğim.
Sardıkça kan akmış içime nerden bileyim?
Peş peşe vurdu felek tokadın nasıl güleyim?
Kırıldım tazeyken, büyümedim hiç.

Tohum ektim toprağa kurudu gitti.
Dalında gonca gülüm çürüdü gitti.
Yar bildiğim bile, yad olup gitti.
Kırıldım tazeyken, büyümedim hiç.

Derdimi döksem yazmaz bir kalem.
Ben de hep dert, hep bende elem.
Değiştiremedim kaderi ne eylesem.
Kırıldım tazeyken, büyümedim hiç.

Var mısın arkadaş, var mısın bu gece?
Dinler misin beni, anlatayım tüm gece?
Ağlasam da dokunma, dinle sadece.
Kırıldım tazeyken, büyümedim hiç.

Bazen hıçkırık, bazen suskun olsamda.
Bazen çekilip içime, bazen taşsamda.
Tat almadım ömür denen bu yaşamda.
Kırıldım tazeyken, büyümedim hiç.

Garip Şenol, sanmayın bende yaşadım.
Göverdi yaprağım, yuvalandı dallarım.
Hep bir çıkmaza vardı nedense yollarım.
Kırıldım tazeyken, büyümedim hiç.