yıllardır, günler boyu O’nlu fallar baktığım güzellik;
bir şiir gecesinde elini uzatarak geldi..
sesi yabancı değildi
ama kendisi anılarımdakinden çok daha güzeldi..
peşisıra yürüdüm
çay aldı ikimize;
bir yudum daha aldıktan sonra
"hatırlamadın galiba" dedi,
"yoo hatırladım da" O yine adını tekrar etti..
Olacak ya bende bir şey çağrışmıyor
oysa kimi görsem o sanırdım,
her güzelde Onu bulur, Onu arardım
etkinliğe beraber gittiğimiz
okey arkadaşlarım etrafımı sardılar,
bu harikuladeliği nerden tanıyor olabilirim..
herkes hayran,
Memet Hoca “harika şiirdi kutlarım” dedi!
“tanıştırmayacak mısın bizi?”
"arkadaşlar! gelmiş geçmiş en yüce aşkım"
“Mehmet, Hüseyin, Ali” diğerlerinin ismini de
herkesin beklediği Şairenin adı bende yok..
herkes beni bekliyor
döndüm gayet rahat "adın neydi kız?"
o muhteşem bir kahkaha patlattı
adını söyleyerek tokalaştı
bütün bunlardan sonra şiir çekilmezdi
ayrıldık şiir gecesinden..
yanımdakiler pür neşe kahkaha
"sahi adı neymiş? Usta!”
onlar hep birlikte tekrarladılar yine
oturduk okeye, de!..
oyun hep bende kalmış epey bir süre..
aradan bir beş sene daha geçmiş..
geçenlerde gördüm.. ne büyük şansmış..
ben artık birkaç gündür onun adına
“Gönlümün Bağ Bozumu" diyorum..
Adını süsledim durdum
Kendisinin bile bilmediği
GBB
“Gönlümün Bağ Bozumu”