-Kara günlerin
yalnızlığa açıldığı o melun köşe…

(!)Fuzuli sözlerin
peşinden gidiyorsun ey ahmak, yine…

-Değil mi ki her şiir
sözlerle yaşayanların meksubu…

(!)Çağlayana meksub dersin
anlayamayanlar sevsin diye…

-Hırsızlar
köşe kapmaca oynamakta
sırça köşklerin üstünde…

(!)Ah şu söylediğin
keşke hallolaydı şiirle…

-Bütün o rüzgarlara
boranlara
ve nice kasırgalara inat
söylemek istediğim üç beş kelime…

(!)Kim tutuyor seni be ebleh
söyle diyeceğin her ne ise
nesir nazıma öykünecektin
yine kaldın serbest şiirde…

-Çağlar olup dağlar dövem
Hırçın olup çöller geçem
Biçare meczup olup
Sessiz kasîf yâre erem…

(!)Her gün aynı deyiş diyen
Keçilerlen geviş yeyen
Kaleminlen hemhal olup
Semdar dillen sövüş eden…

-Keşşaf satırlar müverrihini arıyor yine
Yine ruhumdan boşalıyor puslu aynalar
Titreyen nücum ziyaları saklanmış mum alevine
Mavzer dumanlarından yükseliyor sada: Devrim, devrim… diye…

(!)Mürekkebin zehir gibi
Anlaşılmaz divit dibi
Söz söyleyen kâşif imiş
Ne kâşifi hay zibidi…

-Pürsevda… arayanlar ki ne bahadır
Şeydalar ki meftuna açılmış sahadır
Bakışlar kör, kulaklar sağır, dil suskun
Şüeranın sözü, tutkunlara vahadır…

(!)Hasretmiş kadim edipler, ruh ikizlerine; derim ki yoktur yeryüzünde ediplerden gayrısı
Farz edelim demiş gözler, güruh dikizlerine; serim ki, çoktur her yüzünde en diplerden sayrısı…

Sanma ki alaydır, bu sözlerin yarısı
Kadim mızrap çalandır, düşkünlere darısı…