Kelimeleri bir yüz gibi silinen
Biri gidiyordu rüyamdan
O sıralar aramız kireçlenmişti
Dediğime bakma
Zaman karıncalı gösteren bir görüntü
Hatırladığım şu,
Doğmuştum ve anneme bir fiske çocuktum
Büyüdüm arpalar keçilere yar oldu
Beyaz atın kulağına fısıldadım
Õlüm en gerçekçi yokluktu
Çünkü biri gittiğinde çekilen acı
Biraz feveran, biraz gaz sancısı
Yaşlı adamların anlattığı
Bolca başka diyarlar hikayesi
Birinde kendimi buldum
Yayaydım ve güneşe yürüyordum
Ellerim boşlukta eğrelti otları gibi salınıyordu
Servilerden bahsetmesem
Geçmiş hayalete dönüşürdü
Allah bilir yokluk tanımım
Bir zorlama iknayı parlatırdı
Bir kalabalık gidiyor
Tek arzusu sormaktı şunu,
Son adımına kaç nefesim kaldı?
Denizin bile tortusu vardı
Müteşebbis incisi fırladı
Şimdi kenarında dursam kabuğunun
Ev sahibi mi yoksa ben mi dışıydım?
Hangimiz daha çok varlık gösterdik?
Bir gezegen için ne çok umut
Ne garip, hep olmadık yerlerde durduk
Böyle mi iyiydik aynalarda?
Sıfatlar çoğaldıkça silindik
Toprağa layık sade ve öfkeli bir kuldum
Denizi unutmadim
Gitmeden ona dönüyorum
Sen bana lazımsın diyen biri
Pullarından arınmış bir kaçık
Yüzüyor
Nasılsa ufuk onun.