Arife Mektup 5

Mübarek Ramazanın bereketi adına
Koyma bizi hasrette haydi artık gel oğul
Zulüm eden zalimler erdiler muradına
Hasretten biçareyiz haydi artık gel oğul

Bir seher vakti gittin ezan vakti dön artık
Dön ki yürekte yanan hasretlik sönsün artık
Garip hanemize gün doğsun artık dön artık
Hicrandan yandı gönül haydi artık gel oğul

En mutlu günlerimiz hasretle mi geçecek
Kan kusacak kızılcık şerbeti mi içecek
Artık ömür defteri ha bitti ha bitecek
Ayrılık kül eyledi haydi artık gel oğul

Kaç ramazan geçirdik kaç kez hazan yaşadık
Öldük öldük dirildik kaç kez talan yaşadık
Kaç defa bayramlarda gizli gizli ağladık
Hicrandan yandı gönül haydi artık gel oğul.

Mehtabı seyrederken daldım gittim maziye
Gurbet türkülerimiz karışırken ninniye
Üç kardeşe üç hilal demiştik o türküye
Adınız hasret oldu haydi artık gel oğul

Arif ne diyelim önüne geçilmiyor kaderin
Tozlu dumanlı yollar şeçilmiyor kaderin
Elden gelen bir şey yok çizmiyorsun kaderin
Hasretten yandı gönül haydi artık gel oğul

Samed turnalar ile selam salar uzaktan
Harun gönül dağımda eser durur durmadan
Artık bıktım usandım hayallere dalmaktan
Bitsin artık bu hasret haydi artık gel oğul

Biri dağları aştı gitti ta uzaklara
Dağları da geçtikte daldık okyanuslara
Arkadaşımız oldu kaç garip bahtı kara
Hasretten yandı gönül haydi artık gel oğul

Arif’im yara derin kolay gitmez yürekten
Adımız silinmemiş çilenin defterinden
Yakup misalindeyim eridim hasretinden
Yusuf’um yandı gönül, haydi artık dön oğul