Sevincim boğazıma düğüm oldu oturdu
Sen çile doldururken, gülmek yasak Arif’im
Mutluluk kısa sürdü hüzün sana götürdü
Yüreğim yangın yeri küle döndü Arif’im.

Olmayan bir suç ile hakim karşısındayım
Biliyorsun ben benle beş yıldır kavgadayım
Zindan dan çıksam bile hala zindanlardayım
Berat-imi alsam da sevinemedim Arif’im.

Olmayan bir suç ile kefen biçtiler bize
Bir baba iki evlat hasret kaldık biz bize
Ağabeyinle ikimiz şükür çıktık gündüze
Sen zindanda durdukça gündüz gece Arif’im.

Ne tanık var ne delil ’’bakışını sevmedim’’’
Tek suçumuz sadece ’’ben gibi düşünmedin’’’
Tam mizah konusudur ’’neden beni görmedin’’
Böyle si bir hikaye bizi buldu Arif’im

Her mektubu son mektup diyerek yazıyorum
Gittiğin günden beri kendime kızıyorum
Yakup, Yusuf misali seni çok özlüyorum
Gündüzler gece bize gece zindan Arif’im.

Haset ve kin kuzuyu kurda teslim edermiş
Sonra dönüp ah vah la dizlerini dövermiş
Kurt kuzuyu deşerken sinsi sinsi gülermiş
Üzülme kuzunun da sahibi var Arif’im

Can yakanın elbette canı olmaz be oğul
Mahzun olma yiğidim secde et tekrar doğrul
Rükün Allah’a olsun, secden Allah’a oğul
Taş duvarlar ağlasın imanından Arif’im