gittin sen
bütün gitmeleri bitirecek kadar gittin
gidemezdi kimse senin gibi
bu denli hırçın ve ipsiz




ekleyemedim artık yalnızlığıma
birlikte yaptığımız deniz kenarı kahvaltılarını
sessiz uyudu kayalıklar
sensiz uyudu köpüren
ve ayak uçlarımı öpen sular




sen bir gittin
yeryüzünün başka gitmeleri utandı bu gidişe
belgesel tadında sinema tavrında gittin
delirdi arkandan
bu filmin yönetmeni
tozlu film makaraları/yazık küsmüş kameralar




yalnızlık kadar biteviye keder
kaderse şah-mat
ve suskunsa bir orman
kaybolduğun/sırtını bir kabuğa verdiğin içindir



sen bir gittin
öyle bir gittin


ölüm bile üşüdü
ışıltılı ve
hikayesi karanlık bir bıçağın
soğuğunda




gittin sen
bütün imgeleri yitirecek kadar gittin
gidemezdi kimse senin gibi
bu denli şiirsiz








ALİ K. TANYILDIZ