Nasıl görüyorum bu dahil olduğum küçük odacıkları,
Bu hareketsizlik,
Bu kaç bilinmeyenli sorunlar,
Diğer yarımda buhar olup uçmuş sanki,
Tozlardan, saç telinden, pamuktan hafifim,
Bu yüzden galiba, küçücük şeylerin bile ağır gelişi,
Azıcık yörüngemden çıksam,
Sınırları çiğnesem,
Birileri ağlıyor yakınlarda, uzaklarda,
Nasıl sebep olabiliyorum,
Fışkırıp duran sevgimle, gözyaşlarına.
Epeydir uğramıyor kapkara bulutlar,
"Ne olur" diyorum;
"Yüzünü düşürme, dalma, boğulma, somurtma!"

Şimdi sokakların küfrünü yiyorum,
Şimdi ölümün kürkünü giyiniyorum,
Ürkütüyorum,
Bekliyorum, kuşlar konuşsun diye,
Çocuklar koşsun, köpek yavruları sırnaşsın,
Bekliyorum yüreğim kaşınsın,
Midem karıncalansın,
Dalgalanıp kabaran duygularımda serinleyeyim,
Bekliyorum, bir başka güne ertelensin;
İçimdeki cehennem,
Bir başka bahara taşınsın.

Dinliyorum, deli olmadığımı anlatan herşeyi, herkesi,
Doğup büyüdüğüm tımarhaneler,
İstiyorum beni terketsin,
Kaçamıyorum, anlasana!
Yıkamıyorum içindeyken,
Yıkanıp kurtulamıyorum, delilikten.
Nasıl oluyor, yeşertirken sürekli soluyorum,
Nasıl oluyor, partlatıp keskinleştirirken köreliyorum,
Zırvalıyorum yine!
Fedakârlıklar,
Abartıyorum!
Riyakârlıklar,
Her şey bir misafir, hasta hayatıma refakâten,
Gülücükler, kahkahalar lütufkâr iltifatlar, nezaketen,
Eski bir sözlükte rastlamıştım, zerafete,
Şahit olmuştum yaşamakla, rezalete,
Ve bedenimdeki ihanete,
Ve ruhumdaki sefalete,
Biliyordum,
Daha çoktu nezaretim!