1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
528
Okunma
Ben bir çobandım.
Oyuldu gözlerim.
Kırmızı karanfiller suladım ,
Gözyaşlarım yok benim
Bedenimi orman kuşlarına
Ruhumu ölenlere verdim.
Canlandı iki gözüm
Kirpiklerim karanfil yaprağı
sardı toprağı
Akmaz oldu
Bakmaz oldu
Söyle bana Artemis nerde gözlerim.
Ben ölmedim bilesin.
Direndim.
Kan kırmızı renge girdim.
Çift karanfil oluverdim .
Zalım tanrıça, çok mu pişman şimdi.
Oyulan taş değil,
Benim gözlerimdi.
Ömer Yalçın
10/12/2020
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz