YAĞMUR...

Günün aydınlanmasıyla başladı sağanak yağmur.
Aheste yağıyor börtü bòceğe rahmet olsun diye.
Kavuşmaları uzun olduğundan mı nedir?
Bir sevgiliye kavuşur gibi akıyor.
Uzun uzun sarılıyor karatoprağa.


Yüzüme vuran yağmur damlalarıyla.
Değişik düşüncelere daldım
Islatmasına aldırmadan uzunca bir süre baktım.
Sanki ara sıra homurdanan bulutlar yüklerini boşaltıyor.
Güneşse, babasının arkasına saklanan çocuklar gibi.
Nazlı nazlı oynaşıyor kara bulutla.
Gökkuşağı yapmaya gönüllü.
Yağan yagmura raģmen icimi ıstıyor.
Gönülden düşenler düşsün düşeceği yere.

Sanki bu sabah gezintiye cıkmışlardı yağmurla güneş.
Kol kola yuruyor mor salkımlı sokakta
Belkide günah cıkarıyor bulutlar
Capkınca yaklaşıp yanağımı ıslatan herdamla.
Yalnızlığımı yüzüme vuruyor.

Gökteki bulutlar sana vermek üzre
Gül resmi çiziyor gönlüme.
Gökyüzü temizliğe cıkmış belliki
Temizliyor kirlettiğimiz ne varsa.
Sonra tane tane damlalarını bırakıyor.
Topraktaki tomurcuklara.

Keşke insan ruhundaki kirleride yıkayabilse yağmur.
Yıkasa ve sonra bıraksa tüm güzellikleri
Damlalarından derinlere( mehmet külte 2020 ekim)