iki gözüm!

Senelere dur demek, ne mümkün iki gözüm
Mazinin bir yerinde, anılar soldu şimdi
Zamana yenik düştü, dilimde yarım sözüm
Sarı resim içinde, gözümüz doldu şimdi

Gönüller seyran idi, seneler bahar dalı
Esti bir deli rüzgar, belinden kırdı gülü
Başımızda eserdi, deli bir kavak yeli
Hazan yaprağı olduk, rüzgarlar aldı şimdi

Dönüp baksak maziye, ne kalmış elimizde
Serapmıydı gerçek mi, bir hüzzam dilimizde
Ne çok cefalar vardı, dikenli yolumuzda
Elimizde maziden, kırık düş kaldı şimdi

Geçti baharlar, yazlar, saçlarda kar belirdi
Yürek kapalı kutu, bir tek seni bilirdi
Hasrete yenik düştü, mahzun gönül delirdi
Vuslata bir sitemin, zamanı geldi şimdi

Sayfalar çevrilirken, tazelenir anılar
Yürekte yuva yapar, bitmek bilmez acılar
Kalırsın tek başına, depreşince arzular
Gamzede bir tebessüm, halime güldü simdi

Söyle gözüm hasreti, bizden başka kim çeker
Bülbül keyiften değil, gül elinden yaş döker
Hüseyin ahvalını, anlattı teker teker
Ömür denen bir düşmüş, yaşadı bildi şimdi
H. Işık.