Mor gemilerin –usulca sallandığı-
Kasvet denizlerinde,
Yeniyetme mısralar –karışıyor birbirine-
Ve sonra liman –kasaba sessiz-

İşte –şafak sökerken ayrıldığımız- kayalık
-Yeşil mavi düşlerin kıyısı-

Buralar doğduğumuz ya da öldüğümüz kelimeler.
Bu şiirler –hayallerin gizeminin-
Hem başı hem sonu
Geceler geçer, gündüzler döner
Kuş cıvıltıları
Keskin orman kokusu
Yelkenliler uzaktan göz kırpıyor
Güneş batıyor – güllerin soluşu gibi-

Akdeniz mehtabı akşamlar başlıyor sonra.
Yakamozlar cilveleşiyor ışıkla,
Dalgalar – kıskanmış gibi- uğultuyla dövüyor sahili.
Ay, yıldızlar – umursamadan- gülüşüyorlar

Sonra sonra –hatıralar çalıyor kapımı-
İşte sorunda bur daya dostlar
Ben yaşanılan geçmişi çoktan
Eskici dükkânına hibe ettim.
Peki, bu kapımı çalan kim
Geçmişin huzursuz arzularımın,
Geleceğin yaşanmamış acıları mı?...