Küskünüm,
Dostluğunu son vedamla yazıyorum.
Az sonra hıçkırık pencerelerinin araladığı vapur kalkacak hışımla,
Git.. Ağlamak istemiyorum..
Dostluğunun avaz avaz üstüne kalmışım ben,
O yaradan kan olup damlamak istemiyorum..

Sevmedim aslında son vedanın gönlümün sevgisizliğini,
Sokaklar bile aforozlamış beni,
Sende sormasan ne olur..
Pier Lotide hüzünlü bir akşam,
Sevgiden uzağım..
"Uzaklaşırken göreceksin dokuz tahta altındakileri.."
Sizinle gitsin hatıralar,bağlamak istemiyorum..
Dostluklar iyilikçi olmalı,hem ölümüne sürebilen..
Selamımı söyleme..!
Taş kesilir üşürüm,
Buz tutar saçlarım donar yüzüm sakın haaa..!

Avutmaz beni bir demet karanfiller,
Bir dost selamı..
Beşik gibi zaman ümidi sallamak istemiyorum..
Kanatlarında taşıyor sevgiyi Eyüpsultan ’ın martıları..
Bütün evren buğulu dostlukları göremiyorum..
Koşmayın peşimden öyle, deli dolu uzatıp dal kollarınızı.
Göğsüm bağrım açık kucaklaşmak istemiyorum.
Elinde olsan yok etsen eceli,
Devam etse bu zaman akımı..

"Sessiz bir kahvesinde anıtlıyorum düşüncelerimi,
Sevgi dolu yüreğim matemler büyütüyor,
Pier loti’de, Eyüpsultan’da İstanbul’da..

İSMAİL SEZGİN-