.
.
viran olmuş hâllerim
ne çok haykırırım susarak
yüreğimde viyadüklerin enkazı
yankılanır sus çığlıkları

içime işlemişliği bu acının
hani, dağlar girer araya
ayrılıklar vardır
uzaklar vardır
hasret çığırır / böyle
gidilir
hani, yollar vardır
gurbet vardır kalınır orta yerinde

...
kimi zaman yarasalar uçar usumdan
vuslatın vurulmalarında
sarılırım yalnızlığıma
uyku da tutmaz, yazarım

vadedilen neydi Allah aşkına
şafak vakti bu sağanak mı istasyonda
yoksa prangalara vurulmuşluğu mu bileklerimin
raylarda yine gurbetin aksak ritmi
geçti işte o tren de

hey sen şair
suya hasret
forsalar kadar çatlamış dudakların
hadi, kır prangaları
damıt kızıl bulutu
iç kana kana
unut dünyayı
manolyaların üzerinde kalsın hüzün

şimdi bir yalnızlık türküsü
içime titrerken yıldızlar
kılcal damarlarıma kadar turkuaz

gecenin gözleri kapanıyor
karanlığa pusu kurmuş akrep
zamanı unutmuş yelkovan

mahsül
tarlada talan
kasırga vurgunu
gözlere oturmuş kan

Gurbetin bir adı hasret
Bir adı sancı
Hadi, a ğ l a h ü z ü n l e r i şair!

.
.

Fikret Şimşek

.