ethem efendi
ne vakit geldin
görmedim seni
ayakların ağrıyor belli
tıkırtısı kesilmiş adımlarının
siliver ayaklarını paspasa
her yanın kir pas
ceketini as
bekledim çok
yoruldum
varıp şuracığa kuruldum
vakit gurup
gülerken durup durup
esneyesim var





al sana çay
parmağım içine geçti
şekere say
kalbimi tutma korkuyorum
zaten bir kedi geçti az önce
ağladı
patisinde kan vardı
vakit gurup
göğsüme vurup vurup
.........








şu saatleri memlekete kim sokuyor
şu ağaca bak
zaman boğumlarında düğüm
bizi öldürür bu acı
kanma sen şarkılara
zaman yaşayanların ilacı
vakit gurup
saatimi kurup kurup
uyanasım geliyor





postacı bir tel getirdi
sizin nalan evleniyor
birde selam etmiş
gücenmem billahi
gelmeseniz de demiş
yolları çekip uzattılar
iki gözüm
eskiden doğmuşları
en uçlara attılar
herkes biliyor değil mi
sahi sayılımı artık nefesim
her gece tepinirken gövdemde
buruşuk ve eski bir isim
vakit gurup
canımdan gurup gurup
ayrılasım var






ethem efendi
yine gelmedin değil mi
çayında soyudu
yine ne oldu
avuçların toprak kokuyor
düşümde gördüm seni
iki gözüm
kocadın sen
derken
bir takvime güç tutundum
gel dedin bir köşecikten
uzanan ellerin
kuru bir dal gibiydi
zamab soyundu dünyalıktan
takvim yeşiller giydi
çağırdın
çok uzaktan
vakit gurup
kefeni burup burup
sarılasım geliyor






ağır anne
cümleler gördüğün dağlardan bile
hele birde
dolmuşsa kulağın dünya kiriyle
sağır anne
konuşanlar duymuyor iniltileri
kesilse sesleri
itiraz dökülecek dudaklarından
çağır anne
yol dediğin bir kaç dolam urgan
beni seviyorsan
çık yüksek bir eşiğin tepesine
bağır anne
yazmamdan bir dal düştü gel diye
ömür hediye
kıbleye bir kez daha beni
doğur anne
dokundukça kırılıyor insanlarım
ben anlarım
çamur al ve bir kez daha kalbimi
yoğur anne
böyle bitmez karanlığı gurbetin
birde hasretin
hiç değilse rüyama gel
belki kalbim soğur
anne....






...engindeniz



...my