Aynı hava aynı su aynı küspe kokusu
Anılarda saklandı körpe ilçe dokusu
Sarmazdı birimizi geleceğin korkusu
Kağnılardan pancarı çalmaz mıydık hemşerim
Oynamaktan eve geç kalmaz mıydık hemşerim.

Herkes dosttu komşuydu bir çeşmenin başında
Değeri bilinirdi candan arkadaşın da
Helal lokma kaynardı insanların aşında
Sapan ile kuşları vurmaz mıydık hemşerim
Kuru çubuktan ocak kurmazmıydık hemşerim.

Vekil vardı sadece bulunmazdı avukat
Dişe değecek kadar olmuyordu vukuat
Herkeste sonsuz şefkat gösterişsiz itikat
Çocukken her şey hoştu yanıldık mı hemşerim
Büyürüz değişmeyiz sanıldık mı hemşerim.

Ninnileri içerdi süslü tahta beşikler
Komşulara koltuktu kapıdaki eşikler
Sokaklar süpürülür bozulmazdı keşikler
Hangi köşe başında gizlenirdik hemşerim
Büyüklerin gözüyle izlenirdik hemşerim.

Dönen topacımızın kalmış mıdır izleri
Ananlar bulunur mu oralarda bizleri
Hangi dosyada kaldı mutluluk eskizleri
Dönebilmek yeniden mümkün müdür hemşerim
Koptuk diye ilçemiz küskün müdür hemşerim.

Dünler çivili çubuk dokundukça batıyor
İyi kötü günleri birbirine katıyor
Yüzdeki çizgilerde gençliği aratıyor
Unutmak istesek de imkânsızdır hemşerim
Bellek denen canavar vicdansızdır hemşerim.



ÖZLÜ SÖZLERİMDEN
Güvenip sırrını açarsan eğer
Haddinden çok fazla verirsen değer
Dost düşman önünde başını eğer
Gün gelir inancın yerlere değer.