iyi bil ki kol kanat germekti kalpteki
soğuk mu soğuk bir duvara nöbetli
oysa ters kalıptı çukuru örten
az bir sancı ile tez yıkıldı
yol göründü
foyalar salkım saçak dizildi

kan damlıyor içime
gök gri
yer yelkovan olmuş başıma
ahu zar dans ederken beynimde
kalıbıma uymayan gömlek biçtin ömrüme
hiç sevgi de güdülmedi aklı düşünce cebe

kuru bir ekmek
az biraz da su
yetecek
yalınız kaçışın dağ başında

bitkin bir yüreğin zoraki halleri
kalp yönünün çevrilişi
aniden yarıda kesilse de oyun
bu bana sunulan bir beden büyük
kahır gömleğidir eli kolu bağlayan

deli olsam gam yemem
kalp zayıflığı veya müşfikliği olabilir
elimde ne kaldı ise tohumu nankör
ve satışım da yapılmış kaç kişiye bilmem
göğüs kafesim körük gibi
gayesiz olamaz bu olgular
işi bitene kadarmış birliktelikler

böyle böyle yok oldu insanlık
elbette ki bu yapılan cezasız kalmaz
göz göre göre olunca bunca kancıklık
Rabbım ahı yerde bırakmaz

el ayak çekildikçe
yığılıyor ne kadar karanlık varsa
çökünce dingili kırık sevgi
tutunduğun dalın mayası da bozuksa
ne istem kalıyor nede saygı

sen
çekmiştin mili gözlerime
şunu iyi bil ki
ben bu yokuşu da aşarım kör gözlerle
unuttuğun bir şey var ki
dayanaksız ya sen nasıl varacaksın menzile

daha ne kadar kurban gerek
ve daha kaç saf kalbi çalışta sığdıracak’sın
götürmen mümkün olmayan o pis heybeye
kefen bile kabul edilmezken
yapıp ettiklerin odun olarak gider seninle

unutma ki
kötüler için çok mu çok kızgınlaşır cehennem...


AZAP...(Kadri Atmaca) 19.06.2020