✍✍✍✍✍✍✍✍✍✍
Zaman geciyor,
Hergün bir yaprak,
Hergün bir damla daha hayattan,
Büyüyorum Anne .. )

Hani içinde bir kıvılcım olur ya,
Hani herşey çok güzeldir,
Benim kıvılcımım kor oldu
Anne Değil Ama Bak herşey yolunda.
Anne
Hani ufacık bir bebekken,
Sadece acıkınca ağlarmışım,
Başka
sadece sürekli gülermişim, Artık sadece acıkınca ağlamıyorum Anne ..
✍
Bak yıllar ne çabuk geçmiş,
Sadece gülünmeyecegini öğrenmişim,
Belkide öğretilmişim.
Ben büyümüşüm anne. ben büyümüşüm
Yanından ayrılmayan evladın
Bak artık uzaklarda, Üstelik yalnız,
içinde, herkesin içinde yalnız Anne.
Öyle birde tuzağa düşmüşki,
Off dese olmaz, yok dese hiç
Adını bile koyamamış,
Yardım etsene anne.

Anlayacağın eskiyi özledim Anne,
Yeniden çocuk olmayı,
Sadece acıkınca ağlıyor,
Ve Hiç şimdiyi yaşamamayı.
Zaman geriye gitmez değil mi?
Ya da ben yeniden çocuk olamaz mıyım?
Söylesene, onu unuttum diyebilir miyim?
Yani Herşey, söylemek kadar
kolay olabilir mi Anne?
Dur söyleme,
Ben yine hayal kuruyorum Değil mi?
Sadece kendimi kandırıyorum
Pekii kalbimi kim kandıracak Anne?
kalbimi kim kandıracak ...
<>
Eskiden günlerin,
hatta dakikaların hesabını tutardım,
Şimdi günlerden Cuma belki de salı,
Günlerin ne önemi kaldı,
Takvimlere bile küs oldum Anne.
Yinede ayaktayım, direniyorum.
Belkide bir ışık arıyorum,
Bulunca herşeyden kurtulabileceğim,
bir ışık arıyorum Anne
✍
Ne güçlü büyütmüşsün beni Anne!
Sen yinede beni merak etme,
Herşeyle savaşmayı,
Güzel günlerinde olacagını,
Ben senden öğrendim anne.
Yinede buralar güzel,
SOĞUKLARI SAYMAZSAN.
İnsanlar mutlu,
BENİ SAYMAZSAN.
Gündüzler ve gecelerde iyi,
YALNIZLIĞIMI SAYMAZSAN.
Beni soracak olursan Anne,
Ben de iyiyim,

İÇİMDEKİ YANGINI SAYMAZSAN ANNE
✍
İÇİMDEKİ YANGINI SAYMAZSAN ....!