Bana acıdan söyleme kaptan!
Beyaz baston tutmuş bir dille!
Köhne bir zamandan geliyorum,
Asırlar devirmiş kervanı kaybeden
Bir bedevi hüznü ile...

Çığlık, çığlığa söyleyemediklerim duyuyor musun?
Aklın almadığı,
hitabın ulaşmadığı sahra da,
kanatıp düşünce girdabını,
benliğimi astım göğüs kafesinden
kopmuş titrek nefesler ile...

Bakma öyle!
Uzun.. uzadıya yamalı heybeme...
Bağrımda yeşersin istedikçe çiğdemler,,
Nara çaldı,
Hara düşmüş günler,
Ateşten gömlek giydim anlıyor musun?

Beni umudun kıyısına bırak kaptan!
Günyüzü görmemiş düşlerimin koyusuna.
Bırak dalga dalga med-cezirden
geçsin yüreğim...

Bırak kadim sevdaya!
Bırak tutuşsun sinemde nusret ateşi.

Ahh meram!
Ah o yere göğe sığmayan pür-melalim.
İncinmişliği sabah ettiğim,
Gecenin en karasını devirdiğim
oluyor, anlıyor musun?

Eslem Kartal