BİR BİLSENİZ’Kİ

Sevdasından garip limanlara sığınan,
Yıkık bir gemiyim
Kaç kere atılar beni bendeki yalızlık denizine
Parmaklarım uyuştu saymaktan
Hoşgörü gemsini terek eden son kaptanım
Çırpındım yakamozların avuçlarında
Batık hazinem dost elinde vurgun yemiş, yüreğim
Bir bilseniz ki
Bende ‘ki hoyrat yalızlığı
Ne fırtınaları taşıdı yorgun bedenim
Her seferin de, korku saldım yürek sahiline
Cesaret kadehinde son nefestim
Bir bilseniz ki
Bende ‘ki çığlıkları
Gözyaşım küs yanaklarımda sevişti
Yanıyordum lav düşlerde kimsesiz
Oysa geceydi yoktu yanımda harlı ellerimde tutan
Odamdaki solduğum hava, mahzundu,
Sessizce damak kuruluğun da
Öylece bir yudum sevgi aradım
Ne mecnundum çöller de su arayan
Nede? Ferhat tim
Sevdasında dağları delip su getiren
Bir bilseniz ki
Bende ki kurumuş duyguları
Güven kapısına vurulmuş, kırk bir kilit
Hangisini açayım duyguların çilingiri yok ki
Suskunluk turun da, dönüyorum
Hata benim bırakın günahta benim olsun
Gidene ağlamak varmış gayri,
Sevgi yolunda. cansız yatarım
Bir bilseniz ki
Bendeki saklı acıları
Bir bilseniz
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
Şairem mahvettin beni sabah sabah.Acılar derya deniz olmuş dizelerde dalgaları geldi yerleşti taaa yüreğimin içine.
Dilerim eni doğan günle mutluluk yolunda kenarlarında umut çiçekleriyle yol alırsın herdaim.
Sevgimdesin.Yüreğimdesin bilesin.Varol.