Olmadı işte sana bir türlü kendimi sevdiremedim
Bir türlü beni ben olduğum için sevmedin
Hep istediğin kişi oldum diye sevdin
Ben istediğin kişi gibi olunca yanımdaydın evet her anımda yanımdaydın
Ama ben ben olduğumda her zaman ayırdın ellerini ellerimden
Yüreğime bir ateş koydun geçtin en derinden

Yanında oldum diye gururlanıyor sun birde
Bu mu yanımda olmak
Bu mu senin sevgin
Bana ben beceremedim de

Yüreğime koyduğun yüreğini taşıyamadım de
Bu kadar ilgiye sevgiye gelemedim de

Sen ne dersen de
İnan ki unutucam o masum gözlerini de
Bütün suç sende gözlerinin bir suçu yok bence
Kafam güzelken yazıyorum sana bu şiiri de
Ama sen bunu unutma
Seni istesem de istemesem de artık elsin yüreğime

Kısa olabilir ama dokunur bu şiirim yüreğine
Eğer kaybetmemişsen yüreğini de
Buradaki sözlerim bile nafile sende ki bünyeye
Hadi sen kal sevgilerle
Benim gibi sevecek varsa sevsinler seni be

Gözlerimde büyüyor hasretin
Yüreğimde son buluyor sevgin

Oysa ne hayaller kurmuştuk biz
Beraber olacaktık iki çocuk birde evimiz
Her şey o kadar anlamsızlaştı ki
Artık birbirimize keşkeyiz

Üzerine titrediğim
Bir saç teline dünyaları yaktığım
Sen yalansın
Ben ise yananın

Güzel şeyler olmadı hiç hayatımızda
Aşk denilen şey kafa tuttu yaşamımıza
Bütün çocukçu sevinçlerimizi aldı
Mahkum etti bizi umutsuz yarınlara

Kal orada sakın ama sakın dönme ardına
Yok artık ardına bakıpta göreceğin biri
Ne varsa ne yoksa gittiğin diyarda
Zor geliyor ama mutluluk dilerim sana .....