Sen şimdi uzaklarda bense sensiz bir yerde
Hasretin depreştikce üstüme yağdı gece
Şu zavallı gönlümü düşürüp derin derde
Kipriklerimden yaşı usulca sağdı gece

Parçalayıp geceyi kaç defa yere serdim
Sessizliğin içinde sensizlikti  tek derdim
Hicran denen ateşin yaktığı en son yerdim
Vuslat denen kapıya engeller yığdı gece

Sessizlikle sınandım anladım bir kez daha
Bir hayale koşarken gördüğüm çölde vaha
Ateşlerin üstünde vardım derken sabaha
Kan ter ile uyandım üstüme ağdı gece

Kahrımı tartmak için koyup gam kefesine
Tıka basa doldurdum ruhu  can kafesine
Tüm sancılar uyandı söz yaşımın sesine
Bulutlu  bir bakışın  içine sığdı gece

Ağustos sıcağın da bak ellerim üşüyor
Yine gamla kederle yastığa baş düşüyor
Bir bilinmez el bana sanki mezar eşiyor
Keşmekeşlik içinde ruhumu boğdu gece



Hüzün Bulutu



...