1
Yorum
12
Beğeni
0,0
Puan
824
Okunma
.
derinleşiyor gittikçe
bizi birbirimize yaklaştıran kıyı
uzak daha da uzak yüzün
kaç şehirde birden yok olabilirsin
katran artık içimin kaynayan lavı
yolunu benden temizle
karart gecenin ışıklarını
yüzünü seçemiyorum git gide
unutmak böyle bir şey
hatırlamaya alıştırmamak aklını
yerini değiştirsen de fark etmez
koyulaşır, dip tutar bu acı
göğümü kimseye öptürmedim
değişmedi toprağımın dili
zaman kurup işledi oyununu
yüzüm yavaş yavaş kendine yabancı
içimdeki kırgınlık zehir
kanımı yudumluyor
üşüyorum,
sıkıca ört kapılarını
.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz