Çocuk gibi yaşamadın,
Sevinip de coşamadın,
Seni adamdan saymadık,
Buna bile şaşamadın.
Hakkındır küskün bak, çocuk,
Yüreğimi yak, çocuk.

Herkes, gülüp oynaşırken,
Çalıştın, büyüdün erken,
Elinden tutan olmadı,
Yokluk belin büktü derken.
Hakkındır kızgın bak, çocuk,
Yüreğimi yak, çocuk.

Hem aç, hem açıkta yattın,
Kâh cam sildin, mendil sattın,
Bir acıyanın olmadı,
Hayatını riske attın.
Hakkındır kırgın bak, çocuk,
Yüreğimi yak, çocuk.

Hep sokaklarla anıldın,
Zevkte, işte kullanıldın,
Her şeyini kirlettiler,
Onuru yoktur sanıldın.
Hakkındır ıslak bak, çocuk,
Yüreğimi yak, çocuk.

Belki sokağa atıldın,
Belki kaçtın sen katıldın,
Bir soranın olmayınca,
Parayla bile satıldın.
Hakkındır iğren bak, çocuk,
Yüreğimi yak, çocuk.

Belki bir gün çilen biter,
Vebalin bizlere yeter,
Sen helâl etsen de bize,
Bakalım Yaradan ne der.
Hakkındır afsız bak, çocuk,
Yüreğimi yak, çocuk.

Abdullah HAKTANKAÇMAZ
[email protected]
(VAVEYLA adlı Şiir kitabımdan)

Kâh: Ara sıra, kimi kez, kimi zaman.