Uykunun en tatlı yerinde
Sessizce yatağından kalkıp
Kimse görmesin diye
Ayakkabılarını yolda giyerek uzaklaşıyorsun .

Ne duyan var
Ne de gören gittiğini
Duyduğumda inanamadım
Bu kadar acele etmene şaşırdım sadece .

Tıka basa doldurmuşsun valizini
Dönmeye niyetin yok galiba
Unutma bir şey kalmasın senden geriye
Yüreğini sök yavaşça yüreğimden
Biliyorum
Titreyecek ellerin
Aldırma yandığına canımın
Bizi bağlayan son halka da
Koptu zaten gidişinle .

’Huylu huyundan vazgeçmez’
Her zamanki nasihatlarını edeceksin
Dışarı çıkarken sıkı sıkı giyin
Yemeğini zamanında ye diyeceksin

Senin gözünde hiç büyümedim
Küçük bir çocuktum
Üzerime titrerdin en küçük bir şeyde
Gece üstüm açılsa
Uykundan fedakarlık eder
Hasta olmayım diye örterdin üzerimi .

Alışmak zor olacak sensizliğe
Bahar uğramayacak benim şehrime belki de
Güneş sensiz doğacak
Kaç kez sensiz batacak
Kim bilir ?

’Tilkinin dönüp dolaşacağı yer kürkçü dükkanıdır’
Yolun düşecek buraya
Ama hiçbir şey eskisi gibi olmayacak
Anılar canlanacak gözünde
Sızlayacak için
Gözyaşların süzülecek yanaklarına
Kapımın önünden adımlarını sürüyerek geçeceksin ...





Refik
13 . 02 . 2019
İstanbul