Başımı yastığa koyduğumda
Geriye dönük geçmişin muhasebesini yapıyorum
Kıymetini bilmemişim o günlerin
Çocukluğum deli dolu geçti
O günleri hala özlüyorum .

Arkadaşlarımın da benden geri kalır yanı yoktu
Kimi kuş vurmak isterken sapanla
İndirirdi camı çerçeveyi
Kopardı kıyamet
Mahalleyi ayağa kaldırırdı Ayşe ablanın sesi
Hiç birimiz suçu kabullenmezdik .

Raconun en kralını çekerdik
Mahelleden bir kıza yan gözle baksa birisi
Art niyetli değildik uyarırdık sadece
Şimdi dönüp baktığımda
Neler kalmış geride
Yaş çıkmış ellinin üstüne .

Çocukluğum geliyor gözlerimin önüne
Çok haşarı bir çocuktum
Öğretmenlerim benden gına gelmişti
Her ders tek ayak üstünde geçerdi
Babam duyduğunda kulağımı çekmekle kalmaz
İndirirdi Osmanlı tokadını .

Günler ayları aylar seneleri kovaladı
Zaman su gibi aktı
Sorumluluklar arttı yaşamın önüne geçti
İçimdeki çocuk hiç yaşlanmadı
Hep aynı kaldı .

Kol kanat geren arkamızda dağ gibi duranlar
Vadesi dolunca tek tek gitti
Yerin dolmuyor babam
Neydi acelen
Anlaşıldı galiba sıra bize geldi
Onca işinin arasında
Her işe koşardı rahmetli babacığım
Fatura nedir bilmezdim
Ödendi makbuzu elime gelirdi .

Şimdi öyle mi ?
Tam onyedi sene geçti
Acısı hala içimde, geçmiyor sızısı
Bazen geliyor rüyalarıma
Sisler arasından çıkıyor
Çok solgun görünüyor yüzü
Bir şeyler söylüyor çıkmıyor sesi
Çok erken gittin
Kolum kanadım kırıldı babacığım
Seni çok özlüyorum ....




Refik
10 . 02 . 2019
İstanbul