0
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
2229
Okunma
Göğe bakmaya üşeniyor gözlerim,
Sanki her an kapanacak gibi,
Nedendir bilmem,
Karanlık beni mi çağırıyor yoksa ışığı mı söndü ömrümün hissedemiyorum,
Kalbim içi boş bir yük emanetçisi,
Dudaklarım tutamadığı sözlerin altında ezilmiş bir moloz harabesi,
Ellerim yazmaktan kendini yiyip bitiren bir mürekkep müptelası,
Sesim duvarlara asılan bir yalnızlık korkusu,
Üzgünüm ey hayat!
Umutsuz bir vakanın son çırpınışları içinde kalakaldım,
Ne kendime ait olabildim ne de kirpiğimin ıslanmasını engelleyebildim,
Şiir bendeki Şairliğin sabırsız bir yürek ağıdıymış ,
Huzursuzluğu tadınca anladım..
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
