İlk vahiy ile başladı gözlerimin ışığı,
"Oku" diyordu Yaradan
Bir emirdi bu gözlerimin altından gönlüme kayan
Harf harf dokurken yüreğimi öğretmen
İçimin kör lambaları aydınlanacak kendiliğinden.



Vazifesi: Öğretmek ilimi kara tahtanın önünde
Elindeki ak tebeşirle,
Günden güne gözlerimzin önünde, ağardığı saçlardan
Kara talihime ışık tutacak bir telde ben olayım ne olur !



Bir gün konuşmamanın verdiği keder,
Bu buğulu gözlere bir yaş yeter .
Yanıma gelip sır verdiğiniz öğütler,
Bir ömür boyu unutamayacağım kader,
Sizin yolunuza bir zerre toz olsam bana yeter.



İlk gününün heyecanı hâlâ gözlerinizde,
Dört tarafı taş çevrili bir köy okulu
Sıcak kalbimizle ısıttığınız günlere,
Bense bir vefayla baktığım o güzel gözleri nasıl öderim bilemem.



"Bir harf öğretenin kırk yıl kölesi olurum"
Sizin öğrettiğiniz bilgiler için bir ömür boyu köleniz,
Emrinize ram olurum.
Ama, siz köle değil saygı istersiniz , Kemâl’e erişmiş,âlim istersiniz
İşte! Benim Gayem : "İkra" ile başladı edebî bir kutlu yol sizin ardı sıra gelen



Bilgiden mahrum bilgiye muhtaç çocukluk, gençlik ...
Anadolu’nun her tarafında
İlimi ilmek ilmek ören öğretmenler
Hilali , yıldızı onların ak saçları
Gülüşleri güluşlerimiz ; yüreğimde açan gül demetleri "al"ın sıcaklığı
Tek bir bayrak altında biz Anadolu çocukları !



Fatma Gül KA*(KASIM 2018)